6. Gebakken lucht

Zoals ik eerder heb vermeld, heb ik een aantal jaar in de automatisering gewerkt. ICT is een populairdere benaming. Je moet je daar niet teveel bij voorstellen. Ik was als drop-out met een havo diploma en oud homecomputer-hobbyist goed genoeg om bij een helpdesk te komen zitten (waar iedereen die werkelijk goede antwoorden kan geven onmiddellijk weggepromoveerd wordt). Daarna heb ik de voor mij meest interessante keuzes gemaakt en 5 jaar en 4 werkgevers later was ik een specialist: dat is iemand die veel weet over heel weinig. Het leverde een leuk salaris op, maar matige voldoening. Daarom ben ik het onderwijs ingegaan.

In het land der blinden, was ik direct de eenoog. Bij mijn eerste school werd ik IT-coördinator en ook bij de werkgevers erna was er altijd wel iets met computers waarbij ik bovengemiddeld betrokken was. Vanuit die positie heb ik gewoonlijk meer contact met de collega’s van ICT dan de anderen. Wat mij daarin altijd (heeft) verbaasd is de enorme hoeveelheid onzin die daar geroepen wordt. Voor mij staat de gemiddelde ICT’er op dezelfde hoogte als een automonteur: als het niet werkt ga jij aan de slag om het op te lossen. Dat doe je zo snel en efficiënt mogelijk, zodat de gebruiker weer verder kan. Maar ergens is iets misgegaan, want de meeste ICT’ers beschouwen zichzelf als godenzonen (en dochters).

De doorsnee ICT’er weet jou bij een hulpvraag het gevoel te geven dat a: je enorm en onterecht stoort; b: het jouw schuld is en c: als er een oplossing komt het een huzarenstukje is dat zeker veel tijd gaat kosten. En dat terwijl een groot deel van de problemen veroorzaakt wordt door een slecht georganiseerd automatiseringssysteem. 

Zo ook bij één van mijn werkgevers. Een ruim jaar geleden werd de school gehackt, wat best vervelend is. Dat het bizar veel tijd en moeite kost om één en ander te herstellen, wil ik nog wel aannemen, maar de volstrekte onzin-argumenten die langskwamen om te verklaren waarom het allemaal zo moeizaam liep, gingen zelfs mijn fantasie ver te boven. En de lariekoek die nu aangewend wordt om uit oog van veiligheid alle verkeer te weigeren dat niet van een erkende apparaten komt, is stuitend. Je zult maar een innovatie-afdeling zijn die gebruik moet maken van zo’n netwerk. De meeste gadgets heb ik moeten demonstreren door van mijn telefoon een hotspot te maken. Het CIV heeft daarom gepleit voor een eigen netwerk (eigen ISP, onbekabeld) en dat werd geweigerd. Want als het netwerk is binnen het pand, moet de ICT er iets over hebben te zeggen. We vroegen er niet eens ondersteuning voor.

Kort geleden heeft een regionale zorginstelling besloten om met hun innovatie-afdeling bij ons op locatie te komen werken: in de zorg kun je maar beter je krachten bundelen. Ze willen dan hun eigen netwerk meenemen met de daarbij behorende ondersteuning. Wij kijken niet alleen uit naar de samenwerking, maar ook naar het gastgebruik van hun netwerk. En weer ligt een ICT’er dwars: met veel gebakken lucht.

Doe mee met de conversatie

1 reactie

  1. Wat is de datum van uw WBTRCALL.DLL? Ja, dit moet u niet verkeerd opvatten hoor, maar kent u het boek “windows voor dummies”? Ik kan anders onze secretaresse Mieke wel vragen of ze het even opstuurt.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *